Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

1 ευρώ και 40 γαμημένα λεπτά

Ο βασικός καθαρός μισθός μισθός για έναν μικρότερο των 25 άνεργο που θα καταφέρει να ανήκει στο 1/4 των συνομίληκων του που θα βρει μια προσωρινή δουλειά, είναι 440 ευρώ. Αν η θέση ειναι "κοινωφελής σε 5μηνα" όπως αυτές που θα κυνηγάμε οι περισσότεροι άνεργοι από Σεπτέμβρη τότε θα πάρει μηνιάτικο 427 ευρώ με αρκετή καθυστέρηση.

Μιλάμε περίπου για 17 ευρώ την μέρα, δηλαδή πάνω-κάτω 2 ευρώ για κάθε 1 γαμημένη ώρα που θα ξοδέψει από τη ζωή του χωρίς και πάλι να καταφέρει να καλύψει τα βασικά έξοδα της επιβίωσης.

Όσοι/ες διαβάζετε αυτές τις γραμμές ξέρετε ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Κανείς σας δεν θα πέσει από τα σύννεφα αν παρά τις "έντονες διαψεύσεις των κυβερνώντων" τα επόμενα χρόνια ο βασικός μισθός πέσει κι άλλο, και ο "ωφελούμενος" κάτω των 25 καταλήξει να αμείβεται με 330 ευρώ το μήνα για 6ημερο 9ώρο, όσο περίπου και η τιμή της εργατικής δύναμης στην "ανταγωνιστική" Κίνα. 9 ώρες επί 26 μέρες δουλειάς τον μήνα ίσον 234 ωρες εργασίας τον μήνα. Αν διαιρέσουμε τα 330 ευρώ με τις 234 ώρες εργασίας βγαίνει 1 ευρώ και 41 λεπτά η τιμή της ώρας εργασίας.

Κάθε μετακίνηση από και προς την δουλειά του νέου εργάτη θα αξίζει όσό 2 ώρες εργασίας, θα του περισσέυουν βέβαια και 10 ευρώ από το ημερομίσθιο για να φάει και να κοιμηθεί στο πατρικό του, αν δεν του το 'χει κατασχέσει η εφορία.

Όποιος αρνηθεί στην καθημερινότητα του αυτόν τον "καπιταλιστικό παράδεισο", τον μόνο ικανό συμφωνα με τους σιδηρένιους νόμους της οικονομίας να φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη, έχει δυο επιλογές, στο βασίλειο των ελέυθερων επιλογών που ονομάζεται δημοκρατία. Είτε να μιζεριάζει μέσα στους 4 τοίχους και λίγο παραέξω στο γκέττο/φυλακή που θα μεταμορφωθεί η γειτονιά του. Είτε να προσπαθήσει να επιβιώσει παράνομα, λαθραία, τζάμπα κάτω με τίμημα το 24ώρο κυνηγητό των ένοπλων φρουρών/ελεγκτών της συγκεκριμένης τιμολόγησης των εμπορευμάτων.

Αν αρνηθεί να δουλέψει για 1 ευρώ και 40 λεπτά, αν αρνηθεί να πληρώνει καθημερινά 1 ευρώ και 40 λεπτά για να παέι στην δουλειά, αν αρνηθεί ότι οι ανάσες του, η τροφή του, το σώμα του, η δύναμη του, τα όνειρα και οι έρωτες του κοστίζουν 1 ευρώ και 40 λεπτά μπορεί πάντα να πηδήξει από το λεωφορείο.

Τον περιμένει βέβαια ο θάνατος αλλά έτσι κι αλλιώς ποιός μίλησε για ζωή;

Οι δήμιοι (θα) ειναι αθώοι, οι ένοχοι νεκροί.

2 σχόλια:

  1. kala oti o misthos tha pesi kai allo gia na antagonisti ta ergatika xeria sta skopia stin boulgaria etc. einai to mono sigouro. kai h gamimeni legomeni anaptixi, den tha einai se kamia periptosi anaptixi pros to ofelos tou ergazomenou. Ena kratos dinato oikonomika den simenei pos einai kai poiotika dinato (oikonomia politi) blepe kina opos proaneferes. Ase pou edo oute to kratos tha gini dinato alla oi epixirisis pou tha metaferoune monades logo tis ptosis kostous ergatikou dinamikou.

    Pantos to olo thema me tis aytoktonies den to katalabaino.. an exeis apofasisi na pethanis, pare ena oplo kai arxise na skotonis, pio logiko mou fenete.

    ave kesara.. oi melothanatoi se xeretoun.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανάπτυξη σημαίνει αύξηση των αυτοκτονιών σε ελλάδα και κίνα βλ. http://news247.gr/eidiseis/kosmos/news/kina_deka_anthrwpoi_epixeirhsan_na_aytoktonhsoyn_pinontas_fytofarmaka.2370081.html (η άγνωστη αιτία είναι η μη πρόσληψη των παιδιών τους απ' ότι εχω καταλάβει)

    Στην περίπτωση του 19χρονου Θανάση φυσικά δεν μιλάμε για αυτοκτονία. Το "μπορεί πάντα να πηδήξει από το λεωφορείο" το αναφέρω ειρωνικά σε σχέση με τα λεγόμενα της αστικής ιδεολογίας που θέλει να μας φορτώσει την ευθύνη του θάνατου στον οποίο μας οδηγούν. Ακόμα και να πάτησε το κουμπί για να ξεφυγει και να σκοτωθηκε προσπαθώντας να δραπετεύσει, οι συνθήκες που δημιουργησαν ελεγκτής και οδηγός ήταν από μονες τους ικανά βίαιες για να μιλάμε για δολοφονία. Αυτή την εκδοχή την αμφισβητούν βεβαια αυτοπτες μάρτυρες και ο πατέρας βλ. https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=2JqiW8U68Vk

    Για τις αυξανόμενες αυτοκτονίες πάντως στην Ελλάδα νομίζω ότι είναι αντανάκλαση της αυτοενοχοποίησης που έχουν περάσει σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Σε ένα συστημα που έχει περάσει την ατομικιστικη ιδεολογία ως αυτήν που φέρνει την επιτυχία στην ζωή, είναι λογικό η αποτυχία να επιφέρει το στρέψιμο της κάννης στο "εγώ", όσο το "εμείς" ακόμα ψάχνει το όπλο της κριτικής που θα οδηγησει και στην κριτική των όπλων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή